سر خط
گرمای چندمین نفسم
زیر انحنای گردنت
به اقرار کشاندت
که بگویی باز از حس تنگناک شدن دلت برایم...؟!
و من دوباره باور کردم حس نامشروعمان را...
پ.ن:آدم سکوت نیستم
و
تو مقابل من عسل!
که اوج اعترافت
در تنگنای آغوش من بود همیشه.
+ نوشته شده در یکشنبه ۲ خرداد ۱۳۸۹ ساعت 7:17 PM توسط نهال
|